CN Mlyn Wiedzy_Krzysztof SieradzkiCentrum Nowoczesności Młyn Wiedzy to pierwsze centrum nauki w regionie kujawsko – pomorskim. Otwarcie Centrum nastąpiło 9 listopada 2013 roku. Siedziba instytucji to dawne młyny Richtera, budynki zbudowane na przełomie XIX i XX, teraz całkowicie odrestaurowane, służą nauce i zabawie. Na przestrzeni 5 tys. m2, na 6 kondygnacjach znajduje się przestrzeń wystawiennicza, pracownie naukowe, sale ekspozycyjne dla dzieci i biura.

Głównym rekwizytem i wizytówką instytucji jest Wahadło Foucaulta, najdłuższe zamontowane na stałe w Polsce, umożliwiające obserwację zjawiska obrotu Ziemi wokół własnej osi. Sercem toruńskiego eksponatu jest 35-kilogramowa, chromowana kula wypełniona piaskiem, zawieszona na 33-metrowej linie, biegnącej od dachu po parter placówki przez wszystkie kondygnacje. Dzięki temu wahadło jest widoczne z każdego piętra.

W Centrum można oglądać dwie stałe wystawy – „O Obrotach” – poświęconą idei koła i ruchu obrotowego, także w odniesieniu do dzieła Mikołaja Kopernika „O obrotach sfer niebieskich” oraz „Rzeka” – nawiązująca do przepływającej przez Toruń Wisły, obejmująca model rzeki od źródeł po ujście. Zwiedzający będą mieli też do dyspozycji wystawy czasowe.

Celem Centrum Nowoczesności jest przekazywanie wiedzy w sposób interaktywny. Można osobiście przeprowadzać eksperymenty i stać się na chwilę prawdziwym naukowcem – naszym zdaniem to najlepsza i najciekawsza forma nauki.

Droga do powstania Centrum Nowoczesności Młyn Wiedzy w Toruniu:

07.2006 rok – Rada Miasta Torunia podejmuję uchwałę o realizacji na terenie Młynów Toruńskich przedsięwzięcia pn. „Centrum Nowoczesności”

05.2010 rok – podpisano umowę o dofinansowanie projektu „Centrum Nowoczesności” ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko- Pomorskiego na lata 2007-2013

11.2010 rok – Rada Miasta Torunia podejmuje decyzję o utworzeniu miejskiej instytucji kultury pod nazwą Centrum Nowoczesności

02.2012 rok – w wyniku rozstrzygnięcia konkursu na dopełnienie nazwy instytucji,  Rada Miasta uchwala, że od tej pory nazywamy się Centrum Nowoczesności Młyn Wiedzy

05.2012 rok – Prezydent Miasta Torunia Michał Zaleski powołuje pierwszą Radę Programową Centrum pełniąca rolę doradcza i opiniotwórczą. W skład Rady weszli:

  1. Anna Broniewicz – Sekretarz
  2. prof. dr hab. Bogusław Buszewski
  3. Elżbieta Dzikowska
  4. dr hab. Jan Iwaniszewski – Przewodniczący
  5. dr n. med. Marek Jurgowiak
  6. prof. dr hab. Jerzy Łukaszewicz
  7. dr hab. Zbigniew Podgórski
  8. dr hab. Janusz Leon Wiśniewski
  9. Izabela Ziętara – Zastępca Przewodniczącego

Członkowie Rady Programowej pierwszej kadencji

8.07.2015 – Prezydent Miasta Torunia Michał Zaleski powołuje Radę Programową Centrum w kadencji 2015-2018. W skład Rady weszli:

  1. prof. dr hab. Bogusław Buszewski
  2. prof. dr hab. Włodzisław Duch
  3. prof. dr hab. Leon Andrzejewski
  4. prof. dr hab. Andrzej Kus
  5. dr hab. Jerzy Łukaszewicz, prof. UMK
  6. dr hab. Janusz Leon Wiśniewski – Z-ca Przewodniczącej
  7. dr hab. Jan Iwaniszewski
  8. dr n. med. Marek Jurgowiak – Sekretarz
  9. Elżbieta Dzikowska
  10. Jarosław Józefowicz
  11. Izabela Ziętara – Przewodnicząca
  12. Łukasz Bartosik
  13. dr Maja Lewandowska-Robak

Członkowie Rady Programowej w kadencji 2015-2018

Nasze cele i zadania:

  • popularyzujemy osiągnięcia nauki, techniki i kultury, dorobku naukowego, technicznego oraz kulturowego,

  • ukazujemy znaczenia nauki, techniki i kultury w życiu codziennym współczesnego człowieka, pełnimy rolę ośrodka animacji i wspieramy przedsięwzięcia służące popularyzacji nauk przyrodniczych, wiedzy technicznej, ochronie   środowiska naturalnego oraz dziedzictwa kulturowego,

  • wzbudzamy ciekawość świata poprzez zainteresowanie naukami przyrodniczymi, technicznymi,  oraz różnorodnymi formami aktywności kulturalnej i artystycznej,

  • upowszechniamy nowoczesne metody kształcenia,

  • prezentujemy  historyczny rozwój nauki, techniki i kultury,tworzymy krajową i europejskiej przestrzeni wiedzy.

Przeczytaj jeszcze o historii młynów Richtera